Aldrei á minni ævi…
21 maí
hefði mér dottið í hug að ég myndi útskrfast úr skólanum með hæstu einkunn í hópnum. Í dag gerðist það og ég er ekki ennþá að átta mig á því. Ég er ekkert smá stolt af sjálfri mér, og verð það sennilega út árið!
En dagurinn í dag er búinn að vera algjört æði. Mamma og Pabbi komu suður í morgun og voru með okkur í dag. Þau keyrðu svo aftur heim núna í kvöld. Mamma var enn ánægðari með að hafa komið suður í þennan eina dag og var að rifna úr stolti. Við fórum svo út að borða á Caruso, þar sem var geggjaður matur. Pabbi ákvað að splæsa matinn, þessi elska! Takk fyrir yndislegan dag, mamma og pabbi :* Verst að Daníel bróðir kom ekki, en ég knúsa hann bara um næstu helgi.
Ég fæ svo úr sveinsprófinu í júní, og get ekki beðið eftir að fá það. Svo er stefnan tekin á að klára samninginn minn í september/október. Þá er maður orðinn fullgildur sveinn. Ekki amarlegt það.
Ég ætla ekki að hafa þetta lengra. Blogga meira við betra tækifæri.

innilega til hamingju skvís og velkomin í grúbbuna;)..hahaha
Innilega til hamingju með þetta allt saman. Mátt vera stolt af þér út árið og ef ekki lengur
Kv Dagrún